Volendam

Historie

Volendam heette oorspronkelijk Vollendam. Oorspronkelijk kwam hier de E of IJe, waaraan de plaats Edam lag, in de Zuiderzee. In 1357 groeven de Edammers een kortere verbinding tussen het Purmermeer en de Zuiderzee. Daarna werd voor de oude haven van Edam een dam aangelegd en de oude haven werd dichtgemaakt; vandaar Vollendam. Al snel vestigden zich hier boeren en vissers.

Tegenwoordig is Volendam een plaats met zo’n 22.000 inwoners die nog steeds fors groeit. De toeristen komen van heinde en ver op zoek naar lang vergeten klederdracht en vissersboten maar vinden slechts enkele souvenirwinkeltjes aan de haven en een boot die hen naar Marken kan brengen. En natuurlijk een bevolking die zich qua gebruiken en modebeeld onderscheidt van de rest van Nederland en die een dialect spreekt, het Volendams. Daarnaast is Volendam historisch gezien altijd een zeer Rooms-katholiek dorp geweest in een verder veelal protestantse omgeving. In vroeger tijden was het dorp bekend omdat het het hoogste aantal Nederlandse missionarissen en priesterroepingen per vierkante kilometer kende. Door de secularisatie en ontkerkelijking loopt echter ook in Volendam het kerkbezoek terug. In de laatste jaren kwam echter wel een revival, zo berichtte De Groene Amsterdammer over de oplevende Maria-devotie rond de kapel van het beeld Onze Lieve Vrouw van het Water van de r.k. mevrouw H. Kok.

Bezienswaardigheden

  • Volendams Museum met het sigarenbandjeshuisje
  • Palingsoundmuseum
  • Het Doolhof
  • De Dijk
  • Haven
  • Diamantslijperij
  • Sint-Vincentiuskerk

Zuideinde

Het wapen van Volendam
Wapen Volendam
Tot halverwege de zeventiende eeuw vormde Volendam nog een overwegende agrarische buurtsschap. het is uit die tijd dat het wapen van Volendam stamt. Niets typeert zo raak de overgang van boerenbedrijf naar visserij dan dit al sinds 1659 in de Nederlands hervormde Kerk prijkende dorpswapen. Bij de afbeelding van het veulen met het botje ( platvisje ) aan zijn been, hoort een legende.
Deze verhaalt over een meisje dat aan het hooien was op een stuk buitendijks land. Hooien en koeienmelken waren veel voorkomende bezigheden voor vrouwen uit die tijd. Op zekere dag verscheen er op het water een veulen, dit veulen lokte het meisje naar het water.
In een mengeling van verliefdheid en nieuwsgierigheid werd Lijsje, want zo heette het meisje, door het veulen naar het water gelokt. Van het meisje is nooit meer iets vernomen. De zoekende bevolking vond niets dan vis in het water. Achteraf is het zo helder als glas. Het veulen was het symbool van het boerenbedrijf en het botje aan het been van het paard staat voor de overvloed aan vis die in de Zuiderzee gevangen kon worden. De legende besluit met het antwoord van de Volendammer mannen op de verdwijning van Lijsje. Ze trokken naar zee en zouden dit net zolang blijven doen totdat ze haar gevonden hadden. Het is te hopen dat er altijd een paar Volendammer vissers zullen blijven om de zoektocht voort te kunnen zetten. Al was het alleen maar om de mooie legende recht te doen. Als ze bij het zoeken dan ook nog genoeg vis vangen is dat natuurlijk mooi meegenomen.